Mongolia is een prachtig land. Dat wist ik al, maar om nu al die pracht te mogen aanschouwen in het echt. Sprakeloos werd ik ervan. Gebergte in de sneeuw, nooit gedacht dat ik ervan ging houden. Maar als je dit zo kan zien en aanschouwen. We hebben 10 kilometer gewandeld in de sneeuw en in de bittere koude, maar uiteindelijk viel het allemaal wel mee. Slapen in een Ger daarentegen was wel een Spartaanse ervaring. Buiten gemakkelijk -20 en binnen opwarmen met kolen. Om de drie uur moest de kachel aangevuld worden. Lukte evenwel niet altijd. Dus bibberen van de kou.
We hebben heel veel uitstappen gemaakt naar UB (Ulan Batar) Maar daar is chaos troef, het verkeer heeft GEEN verkeersregels, zoals onze gids al zei:"Vroeger te paard hadden we geen regels dus nu ook niet!" Het is erg gesteld daar in UB, armoede, vuiligheid en toch alle troeven om een gezellige stad te worden. Een prachtig museum van de Mongoolse geschiedenis, lekker eten, mooie gebouwen. Op voorwaarde dat je in het centrum blijft. Door de grote droogte en koude van 2000 wijn veel nomaden naar de stad verhuisd met hun Ger. Ze hebben ook geen geld en dus is het overleven op de meeste erbarmelijke manier. Ook naar een zwarte markt geweest in UB, vreschrikkelijk naar onze waarden. HCCP zou daar noeten komen, ze flippen totaal. Het vlees uitgestald op houten spaander platen, de geur niet te harden en doet vermoeden dat het vlees aan het rotten was. Maar toch Mongolia is mooi, prachtig zelfs!
Nu zitten we in Beijing in een door de staat gecontroleerde cybercafe. Dus geen fotokes, de USB-poorten werken niet. Dus zal ik de beelden later op deze blog zetten. Het is raar, maar dit cybercafe is het grootste dat ik gezien heb. Zeker 100 pcs staan hier en de meeste in gebruik. De taalbarriere is duidelijk een probleem, maar men helpt ons toch. Ze giechelen wel als westerse blanken hen aanklampen om hen te helpen, maar ze zijn wel heel lief. Kqn hier nog uren doorgaan maar zo zonder fotos is het niet echt leuk.
Toch nog een dingetje over de tolerantie van de Chinese autoriteiten: Gisteren nacht tijdens de de overgang van Mongolia naar China waren een Bretoen en wat Engelsen een feestje beginnen bouwen met Vodka. Bij de controle mochten we niet meer naar het toilet en deed de Bretoen zijn plasje in een fles net op het moment dat de doanierster de deur opendeed....Hilariteit en de Engelsen waren nog erger de een was verdwenen en de andere kon niet meer spreken. Toch mochten ze door de controle. Zo kennen we de Engelsen toch!
Posts
